Arantza Rodr\u00edguezek DEIA Bilbao egunkarian 2024\/03\/18an idatzitako artikulua<\/p>\n
Perretxikoei buruz hitz egin, aspaldiko kantak oroitu nahiz partxisean aritu; denetarik egiten du. Bego\u00f1a Antol\u00ednek, Areetako auzokideak, bi urte daramatza Bizkaiko ospitaleetan bakarrik dauden gaixoei lagun egiten, eta solasaldi-dosi batek mirariak egiten dituela ziurtatzen du. \u00abGaixoentzat balio handia du tartetxo batez haien ondoan egoteak, irribarre eginez edo eskua hartuz, eta goibel baldin badaude \u201cAurrera, animo!\u201d entzutea\u00bb, dio Acompa\u00f1a Laguntzen Elkarteko boluntario honek. Gizon-emakume solidarioen beharrean dago erakundea, paziente gehiagoren \u00abbakardadea arintzeko\u00bb. Iaz, berrogeita hamar boluntariok baino gehixeagok 366 bisita egin zizkieten 53 gaixori. Zifra horiek oso urruti daude pandemia baino lehenagoko garaikoetatik.<\/p>\n
Bego\u00f1ak, erretiroa hartu ondoren, elkartasunezko ekimenen batean laguntzea erabaki zuen, eta bere alabak, ogibidez sendagilea, amaren izaera kontuan hartuta, ospitale-eremuan aritzeko oso aproposa zela iradoki zion. \u00abAlabak ikusten zuen paziente batzuk askotan bakarrik egoten zirela, eta halako gaixoentzat zoragarria da solasaldi bat izate soila, norbaitekin egotea, sabaiari eta paretei begira egon beharrean\u00bb, azaldu du bere egitekoarekin \u00aboso gustura\u00bb dagoen boluntario honek. \u00abMaila pertsonalean, poz handia ematen dit. Eta, pazienteekin nagoenean, ikusten dut nirekin egon ondoren alaiago geratzen direla\u00bb, dio.<\/p>\n
Gaixoak \u00abtarte atsegina\u00bb igaro dezan, bere zaletasunei buruz aritzen dira solasean, edo beste edozeri buruz. \u00abGertatu izan zait pazienteren bat Portugaletekoa izatea, ni neu naizen lekukoa. Abestiak gogoratzen hasi ginen, eta oso gauza xumeak. Eta, horrela, ikusten duzu gaixoak une batez deskonektatu eta ahaztu egiten duela bere gaitza. Eta, azken batean, hori da helburua\u00bb, azaldu du Bego\u00f1ak, diskrezio osoz. \u00abZer daukaten ez dakit, eta galdetu ere ez diet egiten.<\/p>\n
Dena den, askotan, ez da beharrezkoa izaten; nahikoa da ondoan egotea. Eskua ematen dizute, irribarre bat eskaintzen… Kontatu nahi badute, konta dezatela, baina esaten didatena nirekin gordeko dut\u00bb, dio irmoki.<\/p>\n
Entzutea, barrua askatzeko aukera ematea, elkarrizketa ematea. Horrelako gauza sinpleak \u00absekulako terapia\u00bb direla dio. \u00abBaten bati esan diot: \u201cBihar partxisa ekarriko dut eta partidatxo bat jokatuko dugu\u201d. Behin, gizon batek esan zidan perretxiko bila joateko ohitura zuela, eta esan nion: \u201cNire senarrak daukan liburu bat ekarriko dizut\u201d. Entretenituta egotean eta gustuko gaiez mintzatzean, eramangarriagoak izaten dira minak eta ondoezak\u00bb, dio.<\/p>\n
Ohe ondoan ez ezik, kontsultaren batera joan behar dutenean ere laguntzen die Bego\u00f1ak pazienteei. \u00abJende asko dago ospitaleetan bakar-bakarrik. Eta, askotan, bakarren daudenak ez dira familiarik ez dutenak\u00bb, argitu du boluntario honek. \u00abAdibidez, semea edo alaba Madrilen edo Kanarietan bizitzen daukatenak… Edo lanera joan behar duen eta asteburuetan soilik gerturatu daitekeen iloba bat dutenak\u00bb, aipatu du adibide gisa.<\/p>\n
Haurtxoen ondoan ere egon da Bego\u00f1a. \u00abEgunaren 24 orduak ospitaleratuta eman behar dituzten haurtxoei ere egin diet lagun, gurasoak ezin direnean haien ondoan egon. Haurtxoak ezin dira bakarrik utzi, eta pediatrian eskertzen dute gu haiekin egotea\u00bb, esan du. Beste herrialde batzuetatik etorri eta Gurutzetan ebakuntza egiten dieten adingabeei ere lagun egiten diete. \u00abBatzuetan gurasoekin etortzen dira, baina zenbaitetan gurasoek joan egin behar izaten dute, eta orduan gu joaten gara haiekin hitz egitera eta gelan pixka bat jolastera.<\/p>\n
Oso esperientzia polita izaten da hori, haurrak zoragarriak baitira\u00bb, nabarmendu du. Boluntario bakoitzak nahi eta ahal duen denbora eskaintzen du, \u00abinolako betebeharrik gabe\u00bb. \u00abNi ordu eta erdi egoten naiz, baina pazientea gustura dagoela ikusten badut, pixka bat gehiago geratzen naiz; eta nekatuta badago, aldiz, gutxiago\u00bb. Edozein premiaren aurrean, erizainari deitzen diote.
\nEgonaldia luzea denean, hainbat boluntario joaten dira Gurutzetako, Basurtuko, San Eloyko eta Urdulizko ospitaleetan dauden pazienteak bisitatzera. \u00abBatzuek denbora dezente daramate ospitaleratuta, eta gutako batzuk ezagutzen gaituzte. Gustatzen zaie aurpegi desberdinak ikustea. Horrela, hainbat gairi buruz hitz egiten dute, eta hori ere pizgarria da haientzat\u00bb, esan du. Eta eskertu egiten du osasungintzako langileen aldetik jasotzen duten tratua. \u00abErizainak ezin dira pazientearekin solasean aritu. Gaixoarekin gogo onez geratzen garela ikusten dutenean, poztu egiten dira\u00bb, esan du.
\nMaskararekin edo maskararik gabe, gaixoaren kalteberatasunaren arabera, Bego\u00f1ak \u00abbeldurrik ez izatera\u00bb animatzen du, eta gaixo horiei laguntasun-esku bat luzatzera. \u00abHaiekin ordu-erdi egon bazaitezke, ordu-erdiko alaitasuna izango da. Ordu-erdi horretan beharbada etxeko sofan eserita egoten gara, zer egin ez dakigula\u00bb.<\/p>\n